Dodano: 02.12.20 - 15:13 | Dział: Kworum poetów

Nie zapomnę (Bożena Zylla)





Widziałam smutek, który
wyszarpywał gwiazdy z nieba,
i pełnię księżyca o twarzy
zimnego lustra.

Słyszałam jak
pro¶by modlitwy
rozbijały się o biel ¶cian,
a tchnienie nadziei ulatywało
mantr± w kosmos.

Nigdy nie zapomnę
przeklętej monotonii,
prostej czarnej krechy,
zabieraj±cej z sob±
wszystko


i zapachu konwalii
tamtego rozpromienionego maja.



Bożena Zylla
/Wszystkie prawa zastrzeżone/