Poniedziałek 22 Października 2018r. - 295 dz. roku,  Imieniny: Haliszki, Lody

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 05.05.18 - 18:10     Czytano: [283]

Antoni Bartkowiak


Podporucznik Wojska Polskiego

Warto jest zatrzymać się nad nazwiskami ludzi, którzy tak wiele zrobili dla naszego narodowego jestestwa, a nazwisk ich już właściwie się dziś nie pamięta. 25 kwietnia przypada 121 rocznica urodzin wielkiego patrioty, który swoje młode życie narażał w bitwie warszawskiej zwanej Cudem nad Wisłą. Antoni Bartkowiak, urodził się dnia 25 kwietnia 1897 roku w Nochowie w powiecie śremskim. Zmarł natomiast dnia 1 maja 1922 roku w Warszawie. Zasłynął on w naszej historii narodowej jako podporucznik pilot Wojska Polskiego.

Z rodziny patriotycznej


Antoni Bartkowiak urodził się w powiecie ówczesnego Wielkiego Księstwa Poznańskiego, w rodzinie Stanisława i Antoniny z Olejniczaków. Był starszym bratem sierżanta pilota Władysława Bartkowiaka, (1900-1920). W dniu 20 października 1915 roku został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego, zatem walczył na froncie zachodnim w oddziałach łączności, jako telegrafista „iskrowiec”.

Poznańska Szkoła Lotnicza

Na początku lutego 1917 roku, Antoni został przyjęty do Poznańskiej Szkoły Lotniczej. Kursy wyższego pilotażu ukończył w Legnicy. Szumergu i Bydgoszczy. Po uzyskaniu dyplomu pilota pozostał w Szkole Obserwatorów w Bydgoszczy, w charakterze pilota-instruktora. Dnia 20 listopada 1918 roku, Antoni został przydzielony do 412 eskadry lotniczej. Już w dniu 13 stycznia 1919 roku, uciekł z Bydgoszczy na samolocie myśliwskim Albatros, przeleciał przez linię frontu polsko-niemieckiego i wylądował pod Gnieznem. Został przydzielony do dyspozycji Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu i odbył szereg lotów bojowych na Górny Śląsk i Pomorze. Awansowany na stopień sierżanta,
6 lutego 1920 roku został przydzielony do 15 Eskadry Myśliwskiej, z którą 29 kwietnia odleciał na front, na Ukrainie. W sierpniu 1920 roku wyróżnił się w bitwie o Lwów i pod Komorowem, w czasie których atakował z powietrza oddziały 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego. Został mianowany podporucznikiem przez dowódcę Frontu Południe. Dnia 14 października 1920 roku zatwierdzony jako podporucznik w wojskach lotniczych, z zaliczeniem do rezerwy armii.

Po bitwie warszawskiej

Po zakończeniu wojny został przydzielony do Wyższej Szkoły Lotniczej w Poznaniu-Ławicy, następnie przeniesionej do Grudziądza, na stanowisko pilota-instruktora. Jego oddziałem macierzystym był 3 Pułk Lotniczy w Poznaniu. W 1922 roku został na własną prośbę urlopowany z wojska na jeden rok, by objąć funkcję szefa pilotów w Zakładach Mechanicznych E.Plage w Lublinie. Zmarł 1 maja 1922 roku w Warszawie w następstwie obrażeń ciała doznanych podczas wypadku na samolocie Ansaldo. W czasie przymusowego lądowania w przygodnym terenie pod Lublinem, został wyrzucony z siedzenia, gdy samolot „przewracał się na plecy”, a następnie przygnieciony przez prawe skrzydło. Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Dnia 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika, ze starszeństwem z 1 dnia czerwca 1919 roku i 81. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych.

Ewa Michałowska - Walkiewicz

 



Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

22 Października 1770 roku
Konfederacja barska ogłosiła detronizację Stanisława Augusta Poniatowskiego.


22 Października 1914 roku
Józef Piłsudski wystąpił z inicjatywą powołania w Królestwie Polskim, Polskiej Organizacji Wojskowej


Zobacz więcej